دوشنبه, 14 ارديبهشت 1394 ساعت 13:00

امكان دسترسی به كتاب الكترونیك عقائد البهائیین اثر طارق سری فراهم شد.

نوشته شده توسط
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
این كتاب در مرکز تحقیقات رایانه ای قائمیه اصفهان با رعایت پاورقیها و صفحه بندی و با امكانات تحقیقاتی فراوان (جستجو – ارسال پیامك – انتخاب و ذخیره متن و امكانات فراوان دیگر ) و با ویژگیهای سومند و مفید (تغییر رنگ اعراب و متن تغیر اندازه و نوع قلم و بوك مارك (صفحات مورد علاقه)....) انتشار یافت.
مدیر تولید این مرکز اعلام نمودند این اثر در 1 جلد به زبان عربی در موضوع "بابیت و بهائیت"در سایت این مرکز برای مطالعه آنلاین کتاب و دانلود نسخه الکترونیکی آن قرار گرفته است. این مجموعه توسط مركز تحقیقات رایانه ای قائمیه اصفهان آن را در 6 فرمت نرم افزاری pdf – java –android - Html - epub-ghb برای استفاده در رایانه ، انواع گوشیهای تلفن همراه و انواع تبلت به صورت رایگان بر روی وب سایت مرکز به نشانی www.ghbook.ir قرار گرفته است.

اطلاعات این کتاب به شرح زیر می باشد :

  • نام کتاب : عقائد البهائیین

  • پدیدآورنده : طارق سری

  • منبع اصلی (ناشر) : العالمیه للکتب والنشر

  • ناشر دیجیتالی : مرکز تحقیقات رایانه ای قائمیه اصفهان

  • زبان : عربی

  • نوع کتاب : دیجیتالی

  • تعداد جلد : 1

  • هزینه مشاهده : رایگان

  • توضیحات و خلاصه ای از فهرست کتاب :
    عقائد البهائیین اشاره: تألیف: طارق سری تاریخ النشر: 01/01/2006 الناشر: العالمیه للکتب والنشر النوع: ورقی غلاف عادی، حجم: 24×17، عدد الصفحات: 141 صفحه الطبعه: 1 مجلدات: 1 اللغه: عربی اهداء أهدی ذلک العمل المتواضع للأمه الاسلامیه فی محنتها النص تتعرض لها فی هذه الأیام، من مؤامرات شتی. و محاونه محاصرتها بکل الطرق الحربیه و الثقافیه و الی کل المجاهدین المسلمین فی کل بقاء الأرض. و أهدی الی روح جدی لأبی (برکات سری) الذی ورثنا منه حفظ کتاب الله عزوجل و الذی کان حافظا له و مداوما علی قراءته. و أوصی بأن یکون القرآن الکریم فی ذریته من بعده. و الی روح جدتی لأمی (تظیمه سری) التی غمرتنی یعطفها و أحاطتتی بالرعایه و العنایه. و أرجو من الله برحمهما و یرحم أموات المسلمین جمیعا راجی عمو الله طارق سری [ صفحه 7] مقدمه بسم الله الرحمن الرحیم، و الصلاه و السلام علی أشرف خلق الله سیدنا محمد بن عبدالله صلی الله علیه و علی آله و أصحابه و سلم و أما بعد. تعد البهائیه من أخطر المذاهب المعاصره هدما تبادی ء الاسلام، و هی تستمد أفکارها من الدیانات الوثنیه و المذاهب الشاذه، و تقوم علی أساس التلفیق و التوفیق بین تلک الأدیان و المذاهب الموجوده حالیا و الموجوده قدیما. و هی تحاول النیل من الاسلام بشتی الطرق و الوسائل. و منها الادعاء القائل بأن دیانتهم بخست الاسلام و الشریعه. أضف الی ذلک التأثیر الیهودی فی أفکارهم و توجهاتهم، و نقد اقتصرت فی ذلک الکتاب علی عرض أهم عقائدهم و کذلک شریعتهم. و لم أتحدث عن التاریخ السیاسی لهم و علاقتهم بدوله اسرائیل. فیکفی القاری ء أن تقع عینه علی أساطیر و خرافات لا یقبلها صاحب عقل و فکر سلیم. و أرجو أن یوفقنی الله و ایاکم لما یحبه و یرضاه. الفقیر الی الله طارق حسن برکات سری [ صفحه 9] تحذیر الرسول من الأدعیاء روی الشیخان عن حفیضه رضی الله عنه قال: (کان الناس یسألون رسول الله صلی الله علیه و سلم عن الخیر. و کنت أسأله عن الشر مخافه أن یدرکنی. فقلت: یا رسول الله. انا کنا فی جاهلیه و شر. فجاءنا الله بهذا الخیر، فهل بعد هذا الخیر من شر، قال: نعم و فیه دخن فقلت: و ما دخنه؟ قال: قوم یستنون بغیر سنتی. و یهتدون بغیر هدیی. تعرف منهم و تنکر، قلت: هل بعد ذلک الخیر من شر؟ قال: نعم، دعاه علی أبواب جهنم. من أجابهم الیها قذفوه فبها. فقلت یا رسول الله صفهم لنا. قال: هم قوم من جلدتنا. و یتکلمون بألسنتنا. قلت: یا رسول الله فما تأمرنی ان أدرکت ذلک. قال: للزم جماعه المسلمین و امامهم. قلت: فان لم یکن لهم جماعه و لا امام. قال: فاعتزل تلک الفرقه کلها. ولو أن تعض علی أصل شجره حتی یدرکک الموت و أنت علی ذلک). روی أبوداود فی صحیحه أن رسول الله صلی الله علیه و سلم قال: (سیکون فی أمتی ثلاثون کذابا. کلهم یزعم أن نبی و أنه خاتم الأنبیاء و المرسلین - لا نبی یعدی). و فی صحیح مسلم عن جابر بن سمره قال: سمعت النبی صلی الله علیه و سلم یقول: (ان بین یدی الساعه کذابین فاحذروهم). [ صفحه 11] التعریف بالبهاء هو المیرزا حسین علی بن المیرزا عباس بزرک المازندرانی النوری. نسبه الی نور و هی القریه التی ولد فیها و هی من أعمال مازندران الایرانیه. و قیل ولد فی طهران. ولد یوم الثلاثاء ثانی المحرم سنه 1233 للهجره الموافق الثانی عشر من نوفمبر سنه 1817 م. و کان والده المیرزا عباس بزرک موظفا بوزاره المالیه و یقال انه کان أمینا لبیت المال فی مازندران، و کان والده کثیر الزیجات. ذکروا أنه تزوج أربع مرات. و قالوا تسع مرات، و کان حسین علی الثالث من خمسه عشر طفلا. عشره منهم ذکور و الیقیه اناث [1] . و قد نظم أحد شعراء الفارسیه تاریخ مولده بالفارسیه فقال: مستعد باید یاران مستعد جاء یوم غیب (لم یولد ولد) تقلب أبوه فی مناصب الحکومه، و کان فی آخر عهده أمینا لبیت المال فی مازندران و یسمی فی اصطلاح الفرس (مستوفیا) و فی اصطلاح مصر (مأمور المالیه). و خلف من الأولاد سبعه ذکور: الأول: المیرزا محمد حسن، و الثانی: المیرزا حسین علی صاحب الترجمه، و الثالث: المیرزا موسی الملقب عند البهائیه بالکلیم، و الرابع: المیرزا تقی بریشان. و الخامس: المیرزا رضی قلی الطبیب. و السادس: المیرزا الملقب [ صفحه 12] من الباب بصبح أذل، و السابع: المیرزا محمد قلی. و کان الثانی، و السادس، و السابع. من أم واحده. نشأ البهاء و اخوته فی حجر أبیهم بطهران، و تعلموا ما تیسر من مبادی ء العلوم المتداوله فی ذلک العصر و کان البهاء مع شقیقیه دون بقیه اخوتهم مطمح أنظار أبیهم، و موضع حبه و عنایته، لحظوه أمه عنده. [2] . تربی الاخوه السبعه فی حجر أبیهم الذی کان یعمل مأمورا للمالیه. و لقد کانت لتلک الأسره صلات وثیقه بالسفاره الروسیه فی طهران، فلقد کان الأخ الأکبر یعمل لدی السفاره الروسیه و کان یحظی بمکانه طیبه عندهم و کذلک زوج أخت المیرزا حسین الذی کان یشغل منصب سکرتیر للسفیر الروسی، و کان الصدد الأعظم لایران (أفاضان صدیقا حمیما لأسره المیرزا حسین علی) و فی ذات الوقت یعمل لحساب الروس. [3] . و لعل تلک الصلات الوثیقه بین أسره المیرزا و سفاره روسیا تکشف عن مسائده الروس له و منعهم الحکومه الایرانیه عقابه کلما أشیر الیه بأصابع الاتهام. انخرط المیرزا حسین فی الصوفیه. و أصبح من کبار المتصوفه لکنه سرعان ما انقلب علی عقبیه. و غلب علیه حب الدنیا و الظهور. فانضم للباب مع أخیه و ساد فی رکاب ذلک المذهب الهدام و الضال، و الجدیر بالذکر أنه کان شغوفا بمعرفه الفلسفات الفکریه الشاذه. و عرف بمیوله الالحادیه. و نهجه الانحلالی حتی انضم للباب عن طریق أحد دعاه الباب و هو أطلا عبدالکریم القزوینی. و یقول بعض الباحثین ان المیرزا حسین علی (البهاء) و یحیی الملقب ب (صبح أذل) اجتمعا بالباب أثناء سجنه فی فعله (جهریق) بأذربیجان و اتفقا معه علی نشر دعوته. [ صفحه 13] فبایعاه علی الکفر، و عاهداه علی دعوه الناس الیه، و شخصا الی طهران یبثان فی ملئها أضالیله و کفریاته. ثم انحدر البهاء الی مازندران. و طاف ببلدانها یدعو الی هذا الافک مبتدئا من بلده (نور) الایرانیه. مسقط رأسه، ثم قفل راجعا الی طهران، و کان ذلک فی آخر أیام الشاه محمد رحمه الله علیه. [4] . الجدیر بالذکر أن (البهاء) تتلمذ فی صباه علی ید علماء الشیعه. و تأثر بهم و بما یقولونه عن المهدی و المهدویه. و مع ذلک یدعی أنه لم یتلق العلوم من أحد محاولا جعل معارفه الهامیه و یقول عن نفسه: (انا ما دخلنا المدارس و ما طالعنا المباحث، اسمعوا ما یدعوکم به هذا الأمی الی الله الأبدی). [5] . أما تلقیب المیرزا حسین نفسه (بالبهاء) فمأخوذ من دعاء یتلوه الشیعه فی أوقات السحر من شهر رمضان. منه: اللهم انی أسألک من بهائک، بأبهاء و کل بهائک بهی، اللهم انی أسألک بهاءک کله، اللهم انی أسألک من جمالک بأجمله و کل جمالک جمیل اللهم انی أسألک بجمالک کله. [6] . و کذلک فان تلقیب المیرزا یحیی (صبح أزل) مأخوذ مما ینسب الی سیدنا علی بن أبی طالب لما سأله کمیل بن زیاد عن الحقیقه فقال له علی: مالک و الحقیقه، قال کمیل: أو لست بصاحب سرک. قال نعم یرشح علیک ما یطفح منی فقال کمیل: أو مثلک یخیب السائل؟ قال الحقیقه کشف سبحان الجلال من غیر اشاره. قال: زدنی بیانا. قال محو الموهوم و صحو المعلوم قال: زدنی بیانا. قال: نور أشرق من (صبح الأزل) فلاح علی هیاکل التوحید و أناره. قال: زدنی بیانا. قال کرم الله وجهه: أطفی ء السراج فقد طلع الصبح. [7] . [ صفحه 15] کتب البهائیین المقدسه - ألف البهاء کتبا جمه منها: کتاب (هفت وادی) بالفارسیه، سلک فیه مسلک التصوف. و کتاب (الأقدس) نهج فیه علی ترجمه منهج القرآن فی ترتیب الآیات و السور، و دون فیه شریعته و أحکامها، و هو باللغه العربیه. و کتاب (ایقان) بالفارسیه. و سماه أولا (نسخه خال) أی نسخه الخال یعنی خال الباب الذی وقف منه فی أخریات أیامه علی مدعیات ابن أخته. ثم غیره باسم (ایقان). و کتاب (هیکل) بالفارسیه و العربیه. و کتاب (اشراقات). و کتاب (ألواح). و کتاب (عهد). و هذا الأخیر آخر کتبه بین فیه وصایاه و جعل الأمر فیه من بعده لابنه الأکبر المیرزا عباس الملقب بغصن الله الأعظم. و من بعده لابنه الثانی المیرزا محمدعلی الملقب بغصن الله الأکبر. و أغلق باب النبوه أو الربوبیه و الالوهیه الی ألف سنه من بعده کما قال فی الصفحه الثالثه عشره من (الأقدس) و هو: من یدعی أمرا قبل اتمام ألف سنه کامله انه کذاب مفتر، فسأل الله بأن یؤیده علی الرجوع ان تاب هو التواب. و ان أصر علی ما قال یبعث علیه من لایرحمه (أی یقتله) انه شدید العقاب. من یؤول هذه الآیه أو یفسرها بغیر ما نزل فی الظاهر انه محروم من روح الله و رحمته التی سبقت العالمین، خافوا الله و لا تتبعوا ما عندکم من الأوهام اتبعوا ما یأمرکم به ربکم العزیز الحکیم. (قلت) و لا أدری کیف جاز للمیرزا عباس بعد هذا التصریح أن یغیر و یبدل فی أحکام أبیه. و یثبت منها ما شاء. و یمحو ما شاء و یدعی نزول الوحی علیه بذلک. سواء کانت دعواه ولایه أو نبوه. أو رساله، أو ربوبیه و الوهیه، کما یشاء أن یسمیها حتی أن [ صفحه 16] اخاه قد انکرعلیه ذلک أشد الانکار. و رموه بالکفر و المروق من دین البهاء؟ [8] . ترجم (المیرزا حسین) أن الأحکام التی ذکرها فی کتابه (الأقدس) نزلت من مساء المشیئه الالهیه؟ و افتری کذبا علی الله أن الأحکام التی أنزلها الله سابقا قد نسختها أحکامه. لأن تلک الأحکام لا تنسجم مع احتیاجات الانسان فی العالم کله. و الجدید بالذکر أن کتابه (الأقدس) یعتبره البهائیون کتابهم المقدس و عدد صفحاته لا تزید - عن ملزمه و ربع الملزمه و (لوح أحمد) و (لوح علی) و (لوح طرازان) لا تتجاوز صفحات أی واحد منها عن نصف ملزمه. [9] . و المتفحص فی هذا الکتاب یجد نفسه أمام أکاذیب تافهه، و خرافات یسموا العقل الانسانی کثیرا عن اسنادها الی الله تعالی، و یتعجب من أولئک الذین ألغوا عقولهم و وقفوا أمام هذا الکتاب وقوف الاجلال و التقدیس، أعماهم الجهل و التعصب الأعمی، فلم یکلفوا أنفسهم النظر و التأمل فی التراکیب الضعیفه و الأقوال الساقطه التی تتم عن جهل تام بمعرفه النفس البشریه و قوانینها. و سنستشهد ببعض الفقرات التی اکتذبها علی الله الضال المیرزا حسین البهاء. حاول ذلک المیرزا حسین السیر علی خطی أستاذه المیرزا علی محمد الباب فی کتابه البیان الذی حاول فیه أن یسیر علی منوال القرآن الکریم لکن ما کتبه کان شاهدا علی جهله و فضح نفسه. یقول: (قل فالله الحق لا یغنیکم الیوم کتب العالم و ما فیه من الصحف الا بهذا الکتاب الذی ینطق فی قطب الابداع أنه لا اله الا أنا العلیم الحکیم) [10] . [ صفحه 17] و فی سوره الأمین یقول: (یا قوم امسکوا أقلامکم. قد ارتفع صریر القلم الأعظم من لدن مالک القدم ثم أنصتوا و قد ارتقع نداء الله الأبهی فی بریه - الهدی انه لا اله الا أنا المهیمن القیوم) [11] . و قوله (انا أمرناکم بکسر حدودات النفس و الهدی، لا ما رقم فی القلم الأعلی. انه لروح الحیوان لمن فی الأمکان. قد ماجت بحور الحکمه و البیان بما هاجت تسمیه الحیوان. اغتلموا یا أولی الألباب... لا تحسین أنا نزلنا لکم الأحکام بل فتحنا ختم الرحیق المختوم بأصابع القدره و الاقتدار یشهد بذلک ما نزل من قلم الوحی. تفکروا یا أولی الأفکار) [12] . و قوله: (احمد و الله بهذه الموهبه التی أحاطت السموات و الأرضین. اذکرو الله بهذه الرحمه التی سبقت العالمین. قل قد جعل الله مفتح الکنز حتی المکنون لو أنتم تعرفون. لولا المفتاح لکان مکنونا فی أزل الاذال لو أنتم توقنون. قل هذا لمطلع الوحی و مشرق الأشراق الذی به أشرقت لو أنتم تعلمون) [13] . و أیضا قوله (احرقوا الحجبات بنار حیی، و السبحات بهذا الاسم الذی به سخرنا العالمین. و ارفعن البیتین و المقامین التی فیها استقر عرش ربکم الرحمن کذلک یأمرکم مولی العارفین) [14] . حاول ذلک الکاذب الضال اتباع أسلوب القرآن الکریم، لکنه کان کحاطب لیل، فشتان بین أسلوب ذلک الأبله و کلام الله سبحانه و تعالی. و الأمر لا یقتصر علی الأسلوب فقط، بل الحقائق الکونیه التی ما زالت تنکشف لنا و ستستمر باذن الله عزوجل. و هذا [ صفحه 18] وجه من وجوه الاعجاز. و أضف الی ذلک الاخبارات الماضیه و المستقبلیه التی لا یستطیع أیا کان أن یجاری ذلک کله. یقول عزوجل (لو أنزلنا هذا القرآن علی جبل لرأیته خاشعا متصدعا من خشیه الله). أحنوی کتاب الأقدس علی معان سخیفه، و أفکار ساذجه، و أحکام متناقضه و عشوائیه لا یقبلها العقل المستتیر، لما بها من جهل مرکب، بأمور الحیاه و المجتمع، و کذلک لعظم ما فیها من المخاتله و التصنع. یقول: (و جعلنا الدار المسکونه. و الألبسه المخصوصه للذریه من الذکران دون الاناث و الوراث. انه هو المعطی الفیاض) [15] . ذلک قول باطل لأنه یخالف العدل، فکیف بحرم الاناث و یعطی للذکران، بأی شرع و منطق، انها لمضیعه لحقوق طائفه من البشر. و قوله: (و منهم من یدعی الباطن و باطن الباطن قل أیها الکذاب فالله ما عندک انه من القشور ترکناها لکم کما تترک العظام للکلاب) [16] . و اننا لنجد الخطاب یشتمل علی سفاهه واضحه، و أسلوب بنیی ء مع مخالفیه. و قوله (من یؤول هذه الآیه أو یفسرها بغیر ما نزل فی الظاهر انه محروم من روح الله و رحمته التی سبقت العالمین) [17] . أیضا (ان الذی نزل من سماء الوحی و یخرجه عن الظاهر انه ممن حرف کلمه الله العلیاء. و کان من الآخرین فی کتاب مبین) [18] . [ صفحه 19] و هذا قول یناقض به نفسه. اذ انه یؤول آیات القرآن الکریم خلافا لمدلولاتها اللغویه. و أسباب النزول الخ من متطلبات تأویل آیات القرآن الکریم. و قوله: (انا ما دخلنا المدارس. و ما طالعنا المباحث، اسمعوا ما یدعوکم به هذا الأمی الی الله الأبدی. انه خیر لکم مما کنز فی الأرض لو أنتم تفقهون) [19] . ذلک قول یخالف الحقیقه التی أجمع علیها المؤرخون من أنه تعلم القراءه و الکتابه، و درس کتب الصوفیه و خالطهم. و کذلک دراسته لعقائد الشیعه الامامیه و کذلک الیهودیه و المسیحیه و الزرادشتیه و الکونفوشیوسیه. و قوله: (لیس لأحد أن یعترض علی الذین یحکمون العباد. دعوا لهم ما عندهم، و توجهوا الی القلوب) [20] . تلک دعوه للاستسلام، و عدم دفع الظالمین عن ظلمهم. و جعل البشر فی وضع الحیوان الذی یستسلم لصاحبه مع فارق أن الحیوان حینما یضرب یحاول التعبیر عن نفسه بالنفور و الدفاع، لکن الانسان فی ذلک الموضع لیس له الحق فی ذلک. و هو أمر یشجع الطغاه علی الاستمرار فی أفعالهم الظالمه. و قوله: (قد حرمت علیکم أزواج آبائکم. انا نستحی أن نذکر حکم الغلمان. اتقوا الرحمن. و لا ترتکبوا ما نهیتم عنه فی اللوح) [21] . من الغریب حقا أن یستحی الله من ذکر حکم یسیر علیه عباده. فالله لا یستحی من الحق. فلا یعقل أن یترک الله أمرا هاما هکذا دون أن یبینه للناس. و من الأقوال التی یقف الشخص أمامها مندهشا من سخافتها قوله: (من یقرأ آیه [ صفحه 20] من آیاتی خیر له من أن یقرأ کتب الأولین و الآخرین) [22] . و قوله: (من یحزن أحدا فله أن ینفق تسعه عشر مثقالا من الذهب هذا ما حکم به ولی العالمین) [23] . و قوله: (اغسلوا أرجلکم کل یوم فی الصیف. و فی الشتاء کل ثلاثه أیام مره واحده. و من اغتاظ علیکم فابلوه بالرفق) [24] . و من الافتراء أن یدعی البهاء نفسه أنه الله فی کتابه الأقدس تعالی الله عن ذلک علوا کبیرا. یقول: (قد تکلم لسان قدرتی فی جبروت عظمتی مخاطبا لبریتی أن اعلموا حدودی حبا لجمالها. طوبی لحبیب و جد عرف المحبوب من هذه الکلمه التی فاحت منها نفحات الفضل علی شأن لا توصف بالأذکار، لعمری من شرب رحیق الا نصاف من أفق الابداع. لا تحسین أنا نزلنا لکم الأحکام، بل فتحنا ختم الرحیق المختوم بأصابع القدره و الاقدار. یشهد بذلک ما نزل من فلم الوحی، تفکروا یا أولی الأفکار) [25] . و قوله: (یا معشر الملوک، أنتم الممالیک قد ظهر المالک لأحسن الطراز (یقصد بذلک نفسه). و یدعوکم الی نفسه المهیمن القیوم؟ ایاکم أن یمنعکم الغرور عن مشرق الظهور أو تحجبکم الدنیا عن فاطر السماء) [26] . و یطلق علی نفسه مالک الأسماء فیقول: (اسمعوا نداء مالک الأسماء، انه ینادیکم من شطر سجنه الأعظم، أنه لا اله الا أنا المقتدر المتکبر المسخر المتعالی العلیم الحکیم) [27] . و ذلک افتراء کبیر تعالی الله عزوجل عما یصفون (کبرت کلمه تتخرج من أفواههم [ صفحه 21] ان یقولون الا کذبا) سوره الکهف الأیه: 5 و یتحدث ذلک البهاء عن الوهیته المزعومه فیقول فی کتابه الأقدس الذی یحتوی علی ضلالاته و أکاذیبه (طوبی لمن أمر بالله و آیاته، و اعترف بأنه لا یسأل عما یفعل هذه کلمه قد جعلها الله طراز العقائد و أصلها و بها یقبل عمل العاملین. اجعلوا هذه الکلمه نصب عبونکم. لئلا تزلکم اشادات المعترضین. لو یحل ما حرم فی أزل الازال أو العکس. لیس لأحد أن یعترض علیه، و الذی توقف فی أقل من ان انه من المعتدین. و الذی ما فاز بهذا الأصل الأسنی و المقام الأعلی تحرکه أریاح الشبهات و تقبله مقالات المشرکین. من فاز بهذا الأصل قد فاز بالاستقامه الکبری، حبذا هذا المقام الأبهی الذی یذکره زین کل لوح منیع. کذلک یعلمکم الله ما یخلصکم عن الریب و الحیوه و ینجیکم فی الدنیا و الآخره. انه لا اله الا أنا العزیز الحکیم) [28] . و لا أنصور أن عاقلا یعتقد الالوهیه فی بشر مثله لا حول له و لا قوه. کیف صدق ذلک الأتباع السذج ادعاءاته الباطله و التی لا یقبلها أی عقل سلیم. و لأنه الله فله أن یحل ما حرم فی أزل الآزال أو یحرم ما أصل، فلیس لأحد أن یعترض علی حکمه کما ادعی، ألیس هو الله الذی لا یسأل عما یفعل، تعالی الله عما یصفون (الله ولی الذین آمنوا یخرجهم من الظلمات الی النور، و الذین کفروا أولیاؤهم الطاغوت یخرجونهم من النور الی الظلمات أولئک أصحاب النار هم فیها خالدون) (البقره 257). و عن الأقدس - بقول مولانا احسان الهی ظهیر (الجدیر بالذکر أن البهائیین لم یطیعوا الأقدس مده طویله، و بعکس ذلک کانوا یمنعون الآخرین من أتباعهم من طبعه خوفا من الخزی و الفضیحه. و رغبه فی اخفاء الجهل الشانن و الحمق المطلق المتدفق فی کل سطر من سطوره و فقره من فقراته لا یقع فی مثله متعلم مبتدی ء و فضلا عن العالم و العارف المثقف لما فیه من أخطاء فاحشه، و أسلوب رکیک و تراکیب ضعیفه [ صفحه 22] و غریبه) [29] . و یقول أیضا عن کتاب الأقدس: (کل فقره من فقراته أو عباره من عباراته مهمله ردیئه و ملیئه بالأخطاء من حیث اللغه و القواعد. بل و کل جمله من جمله. و کلمه من کلماته تخالف محاورات العرب و أسالیبهم. فلا تجد عربیا یکتب مثلما کتب. و لا ینطق مثلما نطق من الأولین و لا الأخرین. و أطفالهم و جهلتهم یشمئزون و یتفرون من تلک العربیه التی یصوغها اله البهائیه و ربهم) [30] . و المتصفح لذلک الکتاب المزعوم أنه مقدس یجد أنه صناعه بشریه و لا أدل علی ذلک من کلماته التی تفضح کاتبها، و من نصوص ذلک الکتاب التی تدل علی بطلان ادعاء أنه وحی الهی.. یقول (باسم الحاکم ما کان و ما یکون) أول ما کتب الله علی العباد عرفان مشرق وحیه. و مطلع أمره الذی مقام نفسه عالم الأمر و الخلق، من فاز به فقد فاز بکل الخیر، و الذی منع انه من أهل الضلال و لو یأتی بکل الأعمال، اذا فزتم بهذا المقام الأسنی، و الأفق الأعلی ینبغی لکل نفس أن تتبع ما أمر به من لدن المقصود لأنهما معا لا یقبل أحدهما دون الآخر. هذا ما حکم به مطلع الالهام، أن الذین أوتوا البصائر من الله یرون حدود الله السبب الأعظم لنظم العالم و حفظ الأمم. و الذی غفل انه من جمع وتاه انا أمرناکم بکسر حدودات النفس و الهوی من القلم الأعلی انه لروح الحیوان لمن فی الأمکان قد ماجت بحور الکلمه و البیان بما هاجب نسمه الرحمن، اغتنموا یا أولی الالباب. ان الذین نکثوا عهد الله فی أوامره و نکصوا علی أعقابهم أولئک أهل الضلال لدی [ صفحه 23] الغنی المتعالی. یا ملأ الأرض فاعلموا أن أوامری سرج عنایتی بین عبادی و مفاتیح رحمتی لبریتی، کذلک نزول الأمر من سماء مشیئه الرحمن. لینضق ما عنده و لو یکون خزائن الأرض نیثبت أغراض أوامره المشرقه من أفق العنایه و الألطاف. قل من خدودی یمر عرف قمیصی، و بها تنصب أعلام النصر علی القنن و الأتلال، قد تکلم لسان قدرتی فی جبروت عظمتی مخاطبا لبریتی، أن اعلموا حدودی حبا لجمالی، طوبی لحبیب وجد عرف المحبوب من هذه الکلمات التی فاحت منها نفحات الفضل علی شأن لا یوصف بالأذکار، لعمری من شرب من رحیق الأنصاف فی أیادی الألطاف انه یطوف حول أوامری المشرقه من أفق الابداع، لا تحسبن أنا نزلنا لکم الأحکام بل فتحنا ختم الحریق المختوم بأصابع القدره و الاقتدار و یشهد بذلک ما نزل من قلم الوحی تفکروا یا أولی الأفکار. و یقول فی صلاتهم (قد کتب علیکم الصلاه تسع رکعات لله منزل الآیات. حین الزوال فی البکور و الآصال. و عفونا عن عده أخری أمر فی کتاب الله لهو الأمر المقتدر المختار) و یقول فی قبلتهم (اذا أردتم الصلاه فولوا وجوهکم شطری الأقدس المقام المقدس (أی عکا) الذی جعله مطاف الملأ الأعلی. و مقیل أهل مدائن البقاء و مصدر الأمر لمن فی الأرضین و السماوات و عند غروب الشمس الحقیقیه و التباین المقر الذی قدرناه لکم أن لهو العزیز العلام). و قال فی خطابه الی عباده (با عباد الرحمن، قوموا علی خدمه الأمر علی شأن لا تأخذکم الأحزان من الذین کفروا بمطلع الآیات، لما جاء الوقت و ظهر الموعود اختلف الناس و تمسک کل حزب بما عنده من الظنون و الأوهام، من الناس من یقصد وصف الفعال طلبا لصدر الجلال قل من أنت أیها الغافل الفرار. و منهم من یدعی الباطن و باطل الباطن، قل یا أیها الکذاب تالله ما عندک أنه من القشور و ترکنا لکم کما تترک العظام للکلاب تا الله الحق لو یغسل أحد رجل العالم و یعبد الله الاوقال الشواحن [ صفحه 24] و الجبال و القنان و الشناذیب و عند کل حجر و شجر و مدر لا یتضوع منه غرف رضائی لن یقبل أبدا هذا فاحکم موی الأنام) و قوله فی الحدیث باسم الالوهیه (یا ملأ الانشاء اسمعوا نداء مالک الأسماء انه ینادیکم من شطر سجنه الأعظم انه لا اله الا أنا المقتدر المتکبر المتسخر المتعالی الحکیم العلی انه لا اله الا هو المقتدر علی العالمین. لو یشأ یأخذ العالم بحکمه من عنده ایاکم أن تتوقفوا فی هذا الأمر الذی خضع له الملأ الأعلی و أحل مدائن الأسماء اتقوا الله و لا تکونن من المحتمین أحرقوا الحجبات بنار حبی و السبحات بهذا الاسم الذی به سخرنا العالمین) [31] . و قد تغنی هذه النصوص بنفسها عن کل تعلیق علیها بما یظهر بطلان أدعاء أن هذا الکتاب وحی الهی، سواء کان ذلک من جهه ما تضمنه من المعانی أو من جهه أدائه لتلک المعانی. فمن الواضح أنه کلام دعی یلح علی العقول و القلوب أن تعترف له بأنه المظهر العامل لذات الله و صفاته، و بماله - بذلک من مقام یرفعه فوق مستوی البشر و یؤهله لأن یغیر و یبدل فی شرائع الناس و عیاداتهم و یدل علی أن الکتاب مجرد تعبیر عن هذه النزعه الشخصیه أسلوبه الذی کان یجب - کأول دلیل علی سماویته أن یخلو مما فیه من الاضطراب و الخطأ و التقلید. [32] . و لم یقف ذلک المیرزا حسین عقد حد التقلید لأسلوب القرآن الکریم، لکنه سطا علی آیات القرآن. فسرق معانی الآیات و ألفاظها و وضعها فی کتابه الضال. مدعیا أن تلک الأحکام جاءت لتنسخ الأحکام القدیمه. فمن سرقاته.. قوله (قد حرم علیکم القتل و الزنا. ثم الغیبه و الافتراء) و ذلک مأخوذ من آیات وردت فی القرآن الکریم حرمت تلک الجرائم کقوله تعالی (و الذین لا یدعون [ صفحه 25] مع الله الها آخر و لا یقتلون النفس التی حرم الله الا بالحق و لا یزنون. و من یفعل ذلک یلق أثاما) سوره الفرقان: آیه 68. و من سرقاته.. قوله (الا بذکره تستتیر الصدور و تقر الأبصار) مأخوذ من قوله سبحانه و تعالی (ألا بذکر الله تطمئن القلوب) سوره الرعد: آیه 28 و من سرقاته أیضا: (ان الذین نکثوا عهد الله فی أوامره. و نکصوا علی أعقابهم. أولئک من أهل الضلال لدی الغنی المتعال). و هی مأخوذه من قوله سبحانه و تعالی: (الذین ینقضون عهد الله من بعد میثاقه و یقطعون ما أمر الله به أن یوصل، و یفسدون فی الأرض أولئک هم الخاسرون) سوره البقره آیه 27 و منها قوله: (ألا بذکره تستنیر الصدور، و تقر الأبصار) و هی مأخوذه من قوله تعالی: (ألا بذکر الله تطمئن القلوب) سوره الرعد آیه 28 و منها قوله: (انه یفعل ما یشاء و لا یسأل عما یشاء) و هی مأخوذه من قوله تعالی: (لا یسأل عما یفعل و هم یسألون) سوره الأنبیاء آیه 23 و منها قوله: (من ابتلی بمصیبه فله أن یتوب و یرجع الی الله. انه سیغفر لمن یشاء) و هی مأخوذه من قوله تعالی: (و من تاب و عمل صالحا فانه یتوب الی الله متابا) سوره الفرقان آیه 7 و منها قوله: (ایاکم أن تفسدوا فی الأرض بعد اصلاحها) و هو مأخوذ بالنص من قوله سبحانه و تعالی: (و لا تفسدوا فی الأرض بعد اصلاحها) الأعراف: آیه 56 و منها قوله: (لا تتبعوا أنفسکم انها لأماره بالغنی و الفحشاء) مأخوذه من قوله تعالی: (و ما أبری ء نفسی ان النفس لأماره بالسوء الا ما رحم ربی) سوره یوسف: آیه: 53 [ صفحه 26] و منها قوله: (ایاکم أن تفرکم الحیاه الدنیا) لقد فشل المازندرانی فشلا ذریعا فی أن یقلد القرآن الکریم لأن کلمات القرآن تشهد بأنه وحی الهی و أنه لن یستطیع أحد أن یأتی بمثل هذا القرآن أبدا یقول تعالی (و ان کنتم فی ریب (أی شک) مما نزلنا علی عبدنا (أی رسول الله صلی الله علیه و سلم) فأتوا بسوره من مثله و ادعوا شهداءکم) (المعنی: أی نادوا الذین اتخذتموهم أولیاء من غیر الله لیعینوکم علی المعارضه) من دون الله ان کنتم صادقین، فان لم تفعلوا و لن تفعلوا فاتقوا النار التی وقودها الناس و الحجاره أعدت للکافرین) البقره 23،24 [33] . یقول الامام محمد عبده (فهذا القضاء الخاتم منه بأنهم لن یستطیعوا أن یأتوا بشی ء من مثل ما تحداهم به لیس قضاء بشربا، و انما ذلک هو الله المتکلم، و العلیم الخبیر هو الناطق علی لسانه أی محمد صلی الله علیه و سلم، و قد أحاط علمه بقصور جمیع القوی عمن تناول ما استتهضهم، له و بلوغ ما حثهم علیه [34] . یقول البهاء فی احدی رسائله (قل یا ملأ البیان اتقوا الرحمن و لا ترتکبوا ما ارتکبه فرعون و هامان و لا نمرود و لا شداد و قد بعثنی الله و أرسلنی الیکم بآیات بینات و أصدق ما بین أیدیکم من کتب الله و صحائفه و ما نزل فی البیان و قد شهد لنفس ربکم العزیز المنان) و لکننا تنظر فی هذه الآیات البینات من کتابه الأقدس فلا نری الا کتابا تظهر علیه مسحه الصناعه البشریه و افتعال التقلید لأسلوب القرآن، کأنما کان مجرد مجی ء الکتاب فی فقرات ذات مقاطع و فواصل دلیلا علی أنه من الله، و لو کان مفکک الأسلوب ضعیفا فی أداء المعانی، ممتلثا بالضلالات و الأوهام التی یتحدث بها البهاء عن ذات الله و صفاته فی شخصه، و التی ینحل فیها نفسه من نعوت الالوحیه، و یضیف الیها من أفعالها ما یقصد عن مثله المتدینون فی تقدیسهم لله. [35] . [ صفحه 27] و لم یقف ذلک الأفاک عند حد السطو علی آیات القرآن الکریم، بل فعل ذلک أیضا مع أحادیث رسول الله صلی الله علیه و سلم. و منها قوله: (لا ترضوا لأحد ما لا ترضونه لأنفسکم) و هو مسروق من قوله صلی الله علیه و سلم: (لا یؤمن أحدکم حتی یحب لأخیه ما یحب لنفسه) و منها قوله (اذا دعیتم الی الولائم و العزائم أجیبوا) و هو مسروق من قوله صلی الله علیه و سلم: (و اذا دعی أجاب) و ذلک ضمن ما ذکره صلی الله علیه و سلم من حق المسلم علی المسلم. و لقد امتلأ کتابه بالأخطاء النحویه، و اللغویه، و منها (اعتمسوا من یمر بیالی لعل تطلعون... و قوله: (یا قلم الأعلی تحرک باذن ربک فاطر السماء، ثم اذکر اذا أراد مطلع التوحید مکتب التجرید لعل الأحرار یطلعن). [ صفحه 28] هذا الکتاب ...: البهائیون و موقفهم من الشریعه الاسلامیه؛ ان الشریعه الاسلامیه لها و جهان؛ عقائد البهائیه؛ ادعاؤه أنه المسیح عیسی ابن مریم؛ ادعاؤه النبوه؛ ادعاء البهاء النبوه و النصوص الشرعیه؛ ادعا البهاء انه مخلوق قبل کائنات؛ دعوی الربوبیه و الالوهیه؛ الذات الالهیه عند البهاء؛ شریعه البهاء؛ القبله؛ الوضوء؛ الصلاه؛ کیفیه آداء الصلاه؛ الصوم؛ الزکاه؛ الحج؛ عده الشهور و الأیام؛ النکاح؛ الطلاق عند البهائیه؛ الربا؛ المیراث؛ الزنا و اللواط؛ حکم السارق و القاتل؛ پاورقی

    مشاهده صفحه دانلود کتاب

    اطلاعات تکميلي

    • منبع الکترونیکی: مرکز تحقیقات رایانه ای قائمیه اصفهان
    خواندن 1064 دفعه

    نظر دادن

    از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

    آخرین اخبار

    اخبار انتشارات دیجیتال

    پربازدیدترین اخبار